Πώς να φτιάξεις την πρώτη σου χορογραφία

Για να φτιάξεις την πρώτη σου χορογραφία: διάλεξε μια άγκυρα (ένα συναίσθημα, μια ιδέα ή απλώς το τραγούδι), βάλε μία κίνηση κάθε τέσσερα counts, και μετά γύρνα πίσω και γέμισε τις μεταβάσεις. Αυτή η μέθοδος, πρώτα σκελετός και μετά γέμισμα, είναι ο τρόπος που δουλεύουν οι έμπειροι χορογράφοι. Μετατρέπει το τρομακτικό πρόβλημα της λευκής σελίδας σε δύο περάσματα που τα διαχειρίζεσαι. Δεν χρειάζεσαι μεγάλο λεξιλόγιο, δεν χρειάζεσαι πρωτότυπες κινήσεις, και το κομμάτι δεν χρειάζεται να είναι μεγάλο. Μια πρώτη χορογραφία τεσσάρων οκτάρων που την τελειώνεις πραγματικά σε μαθαίνει περισσότερα από μια φιλόδοξη που την παρατάς. Ακολουθεί η διαδικασία από την άγκυρα μέχρι το τελειωμένο κομμάτι.

Ξεκίνα με μια άγκυρα

Κάθε χορογραφία χρειάζεται μια άγκυρα: ένα συναίσθημα, μια ιδέα, μια ιστορία ή απλώς το ίδιο το τραγούδι. Ακούγεται αφηρημένο, αλλά είναι το πιο πρακτικό εργαλείο που θα χρησιμοποιήσεις. Κάθε απόφαση που ακολουθεί, γρήγορα ή αργά εδώ, κοφτά ή μαλακά, πάνω ή κάτω, ελέγχεται σε σχέση με αυτήν. Χωρίς άγκυρα βάζεις κινήσεις στην τύχη, και αυτό φαίνεται. Με άγκυρα, ακόμα και μια απλή κίνηση φαίνεται σκόπιμη.

Μετά μάθε τη δομή του τραγουδιού σου πριν χορογραφήσεις έστω και ένα count. Βάλ' το σε επανάληψη, μέτρα τα οκτάρια και σημείωσε πού πέφτουν οι τονισμοί, τα builds και τα drops. Η χορογραφία είναι μια συζήτηση με το κομμάτι, και δεν μπορείς να συζητήσεις με μια μουσική που την ξέρεις μισή. Αν το μέτρημα της μουσικής είναι κάτι καινούργιο για σένα, ξεκίνα από τα βασικά στο Πώς να χορεύεις στο beat.

Η μέθοδος των δύο περασμάτων

Πρώτο πέρασμα: ο σκελετός. Βάλε μία κίνηση κάθε τέσσερα counts, αυτό είναι όλο. Άλλαξε λίγο την κατεύθυνση, το επίπεδο ή την ταχύτητα για να ακολουθήσεις το τραγούδι. Με αυτή την πυκνότητα, ένα κομμάτι 30 δευτερολέπτων χρειάζεται μόνο περίπου 15 αποφάσεις, έναν όγκο που ένας αρχάριος μπορεί πραγματικά να τελειώσει. Βάλε τους κύριους τονισμούς και τα σχήματά σου στις στιγμές που τονίζει η μουσική.

Δεύτερο πέρασμα: το γέμισμα. Γύρνα πίσω και ένωσε τον σκελετό: μεταβάσεις, ανάσες, μεταφορές βάρους. Εδώ βρίσκεται η ροή. Ένα κομμάτι φαίνεται να σταματάει και να ξεκινάει όταν τίποτα δεν περνάει από τη μία πόζα στην άλλη. Άφησε την ενέργεια να ταξιδεύει μέσα στο σώμα ανάμεσα στα σχήματα. Ένα κόψιμο με το χέρι συνεχίζει στα πλευρά ή στα πόδια πριν από την επόμενη πόζα, αντί να τελειώνει απότομα εκεί που ξεκίνησε. Οι μεταβάσεις είναι πραγματικά το πιο δύσκολο κομμάτι της χορογραφίας, πιο δύσκολο από τις κινήσεις. Περίμενε λοιπόν αυτό το πέρασμα να πάρει περισσότερο χρόνο από το πρώτο. Αυτό είναι φυσιολογικό, όχι σημάδι ότι κάνεις κάτι λάθος.

Από πού έρχονται οι ίδιες οι κινήσεις; Από παντού. Μάζεψε συγκεκριμένες κινήσεις που αγαπάς από χορογράφους που ακολουθείς, δανείσου από τα music videos του τραγουδιού που χρησιμοποιείς, πάρε από όποια μαθήματα έχεις κάνει. Σε μια πρώτη χορογραφία η πρωτοτυπία βρίσκεται στην επιλογή σου και στις μεταβάσεις σου.

Χρησιμοποίησε περιορισμούς για να βρεις ιδέες

Τα όρια γεννούν ιδέες καλύτερα από την ελευθερία. Δώσε στον εαυτό σου ένα κεντρικό μοτίβο ή έναν σωματικό περιορισμό: μόνο καμπύλες κινήσεις, χέρια σε ένα επίπεδο, όλα να ταξιδεύουν προς μία κατεύθυνση. Τότε το κομμάτι αρχίζει να γράφεται μόνο του, γιατί κάθε περιορισμός μετατρέπει το «όλα είναι δυνατά» σε έναν γρίφο που λύνεται. Βοηθάει και η δουλειά χωρίς μουσική. Αυτοσχεδίασε πάνω σε μια απλή εργασία (ένα σχήμα να σχεδιάσεις, μια αλλαγή τέμπο, μια διάθεση) και ψάξε στα αποτελέσματα για υλικό. Κι αν σου φαίνεται περίεργο να χορογραφείς για τον εαυτό σου, κάνε σαν να φτιάχνεις το κομμάτι για να το χορέψει κάποιος άλλος. Η απόσταση στο μυαλό κάνει πολύ πιο εύκολο να κρίνεις το υλικό αντικειμενικά.

Για τα γρήγορα σημεία, να ξέρεις ότι υπάρχει η υποδιαίρεση. Όταν μετράς «1 e and a», έχεις τέσσερα σημεία προσγείωσης σε κάθε χτύπο. Έτσι οι χορογράφοι χωράνε πυκνά περάσματα που το απλό μέτρημα δεν τα σηκώνει. Μια πρώτη χορογραφία δεν τη χρειάζεται. Αν όμως ξέρεις ότι υπάρχει, η γρήγορη μουσική δεν σου φαίνεται αδύνατη.

Τελείωσέ τη, βιντεοσκόπησέ τη, δίδαξέ τη

Χόρεψε το τελειωμένο κομμάτι από την αρχή ως το τέλος και βιντεοσκόπησέ το. Όταν βλέπεις την εγγραφή, καταλαβαίνεις ποιες μεταβάσεις φαίνονται και ποιες χάνονται, πολύ πιο ειλικρινά απ' ό,τι στον καθρέφτη. Μετά, αν μπορείς, δίδαξέ τη σε κάποιον: έναν φίλο, ένα αδέρφι, μια κάμερα που κάνει τον μαθητή. Όταν εξηγείς τη δική σου κίνηση φωναχτά, την κάνεις ξανά δική σου και βγαίνει στην επιφάνεια κάθε κενό που μπάλωσες όσο εξασκούσουν.

Η δημιουργία χορογραφίας σού δίνει πίσω κάτι και σε όλα τα άλλα που κάνεις ως χορευτής. Όταν φτιάχνεις δικά σου κομμάτια, μαθαίνεις τη γλώσσα του στυλ σου από μέσα. Αρχίζεις να ακούς την κίνηση σε φράσεις αντί για μεμονωμένες κινήσεις, και οι χορογραφίες των άλλων ξαφνικά πιάνονται πιο εύκολα. Η πλευρά της απομνημόνευσης αυτής της δεξιότητας καλύπτεται στο Πώς να απομνημονεύεις χορογραφίες, και ο αυτοσχεδιασμός που τροφοδοτεί το πρώτο πέρασμα αναπτύσσεται πιο γρήγορα με τις ασκήσεις στο Freestyle χορός για αρχάριους.

Συχνές ερωτήσεις