पहिली कोरिओग्राफी बनवायची असेल, तर एक आधार निवडा (एखादी भावना, कल्पना किंवा फक्त गाणे). दर चार काउंटला एक हालचाल ठेवा. मग परत जाऊन मधले जोड भरा. आधी सांगाडा आणि मग भराव, अनुभवी कोरिओग्राफर याच पद्धतीने काम करतात. यामुळे कोऱ्या पानाची भीतीदायक अडचण दोन सोप्या फेऱ्यांमध्ये विभागली जाते. तुम्हाला खूप हालचाली माहीत असायची गरज नाही. स्वतःच्या नवीन हालचालींचीही गरज नाही. आणि डान्स लांब असायचीही गरज नाही. चार एट-काउंटची, खरोखर पूर्ण केलेली पहिली कोरिओग्राफी अर्धवट सोडलेल्या मोठ्या कोरिओग्राफीपेक्षा जास्त शिकवते. खाली आधारापासून पूर्ण डान्सपर्यंतची प्रक्रिया दिली आहे.

आधारापासून सुरुवात करा

प्रत्येक कोरिओग्राफीला एक आधार लागतो: एखादी भावना, कल्पना, गोष्ट, किंवा फक्त गाणे. हे अमूर्त वाटते, पण तुम्ही वापराल ते हेच सगळ्यात व्यावहारिक साधन आहे. कारण पुढचा प्रत्येक निर्णय - इथे वेगात की हळू, धारदार की मऊ, वर की खाली - त्याच्याशी ताडून बघितला जातो. आधार नसेल, तर तुम्ही हालचाली मनाला येईल तशा मांडत असता, आणि ते दिसते. आधार असेल, तर साधी हालचालही ठरवून केल्यासारखी वाटते.

मग एकही काउंट कोरिओग्राफ करण्याआधी गाण्याची रचना शिका. ते पुन्हा पुन्हा लावा, एट-काउंट मोजा, आणि ॲक्सेंट, बिल्ड-अप आणि ड्रॉप कुठे येतात ते लिहून ठेवा. कोरिओग्राफी म्हणजे गाण्याशी संवाद. आणि जे संगीत अर्धवटच माहीत आहे, त्याच्याशी संवाद साधता येत नाही. संगीत मोजणे तुमच्यासाठी नवीन असेल, तर बीटवर कसे नाचायचे मधल्या मूलभूत गोष्टींपासून सुरुवात करा.

दोन फेऱ्यांची पद्धत

पहिली फेरी: सांगाडा. दर चार काउंटला एक हालचाल ठेवा - बस्स. गाण्यानुसार दिशा, उंची किंवा वेग थोडा बदला. या घनतेत 30 सेकंदांच्या डान्ससाठी फक्त सुमारे 15 निर्णय लागतात. एवढे काम नवशिका खरोखर पूर्ण करू शकतो. तुमचे मुख्य ॲक्सेंट आणि आकार संगीत ज्या क्षणांवर जोर देते, तिथे बसवा.

दुसरी फेरी: भराव. परत जा आणि सांगाडा जोडा: जोड हालचाली, श्वास, वजनाचे बदल. डान्सचा प्रवाह इथेच असतो. पोझच्या मधे काहीच पुढे वाहत नसेल, तर डान्स थांबत-थांबत चालल्यासारखा दिसतो. आकारांच्या मधे ऊर्जा शरीरातून वाहू द्या. हाताचा कापणारा झटका सुरू झाला तिथेच अचानक थांबू नये. तो पुढच्या पोझआधी बरगड्यांत किंवा पायांत पुढे जावा. जोड हालचाली हा कोरिओग्राफीतला खरोखर सगळ्यात कठीण भाग आहे - हालचालींपेक्षाही कठीण. म्हणून ही फेरी पहिल्या फेरीपेक्षा जास्त वेळ घेईल, हे गृहीत धरा. हे साहजिक आहे. तुम्ही काहीतरी चुकीचे करत आहात, असा त्याचा अर्थ नाही.

हालचाली स्वतः कुठून येतात? कुठूनही. तुम्ही फॉलो करता त्या कोरिओग्राफरच्या आवडलेल्या ठराविक हालचाली गोळा करा. तुम्ही वापरत असलेल्या गाण्याच्या म्युझिक व्हिडिओतून घ्या. तुम्ही केलेल्या कोणत्याही क्लासमधून घ्या. पहिल्या डान्समध्ये नावीन्य तुमच्या निवडीत आणि तुमच्या जोड हालचालींत असते.

कल्पना सुचण्यासाठी मर्यादा वापरा

मोकळीकीपेक्षा मर्यादा जास्त कल्पना सुचवतात. स्वतःला एक मध्यवर्ती मोटिफ किंवा शारीरिक मर्यादा द्या - फक्त वळणदार हालचाली, हात एकाच पातळीत, सगळे एकाच दिशेने सरकणारे. मग डान्स जणू आपोआप लिहिला जाऊ लागतो. कारण प्रत्येक मर्यादा "काहीही शक्य आहे" याला सोडवता येणाऱ्या कोड्यात बदलते. संगीताशिवाय काम करणेही मदत करते. एखाद्या सोप्या कामावर इम्प्रोव्हाइज करा (एखादा आकार गिरवणे, टेम्पो बदलणे, एखादा मूड) आणि त्यातून साहित्य शोधा. आणि स्वतःसाठी कोरिओग्राफी करणे विचित्र वाटत असेल, तर असे समजा की हा डान्स दुसरे कोणी परफॉर्म करणार आहे. या मानसिक अंतरामुळे साहित्याचे निष्पक्ष परीक्षण करणे खूप सोपे होते.

वेगवान भागांसाठी हे माहीत असू द्या की काउंटचे आणखी छोटे भाग करता येतात. "1 e and a" असे मोजल्यावर एका बीटमध्ये चार जागा मिळतात. साध्या मोजणीत न मावणारे गर्दीचे भाग कोरिओग्राफर असेच बसवतात. पहिल्या डान्ससाठी याची गरज नाही. पण हे माहीत असले, की वेगवान संगीत अशक्य वाटत नाही.

पूर्ण करा, शूट करा, शिकवा

पूर्ण झालेला डान्स करून बघा आणि शूट करा. रेकॉर्डिंग बघितल्यावर कोणत्या जोड हालचाली दिसतात आणि कोणत्या गायब होतात, ते आरशापेक्षा खूप प्रामाणिकपणे कळते. मग शक्य असेल तर तो कोणाला तरी शिकवा: मित्र-मैत्रीण, भाऊ-बहीण, किंवा विद्यार्थी असल्याचे समजून कॅमेरा. स्वतःची हालचाल मोठ्याने समजावून सांगितल्याने ती पुन्हा तुमची होते. आणि सराव करताना झाकलेली प्रत्येक उणीव उघडी पडते.

कोरिओग्राफी बनवण्याचा फायदा डान्सर म्हणून तुम्ही करता त्या सगळ्याला होतो. स्वतःचे डान्स बनवल्याने तुमच्या शैलीची भाषा आतून कळते. तुम्हाला हालचाली एकेकट्या न दिसता वाक्यांसारख्या ऐकू येऊ लागतात. आणि इतरांची कोरिओग्राफी अचानक पटकन उचलता येऊ लागते. या कौशल्याची लक्षात ठेवण्याची बाजू कोरिओग्राफी कशी लक्षात ठेवावी मध्ये दिली आहे. आणि पहिल्या फेरीला लागणारी इम्प्रोव्हायझेशनची क्षमता नवशिक्यांसाठी फ्रीस्टाइल डान्स कसा करायचा मधल्या सरावांनी सगळ्यात लवकर वाढते.

वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न

पहिल्यांदा डान्स कोरिओग्राफ कसा करायचा?

एक आधार निवडा (भावना, कल्पना किंवा गाणे). एट-काउंट मोजून आणि ॲक्सेंट लिहून गाण्याची रचना शिका. मग दोन फेऱ्यांमध्ये बांधा. आधी सांगाडा: दर चार काउंटला एक हालचाल, संगीताच्या जोराच्या जागी. मग भराव: जोड हालचाली, श्वास आणि वजनाच्या बदलांनी त्या जोडा. डान्स छोटा ठेवा. पूर्ण केलेले चार एट-काउंट अर्धवट सोडलेल्या साठ सेकंदांपेक्षा चांगले.

माझ्या कोरिओग्राफीतल्या हालचाली स्वतःच्या, नवीन असायला हव्यात का?

नाही. तुम्हाला आवडणाऱ्या कोरिओग्राफरकडून, म्युझिक व्हिडिओमधून आणि क्लासमधून हालचाली गोळा करा. निवड आणि जोडणी यांतूनच डान्स तुमचा होतो. हालचालींमधल्या जोड हालचाली हा सगळ्यात कठीण भागही आहे आणि तुमची ओळखही त्यातच दिसते. म्हणून नव्या स्टेप शोधण्यापेक्षा तुमचे नावीन्य तिथे खर्च करा.

कोरिओग्राफी यांत्रिक न वाटता गुळगुळीत कशामुळे दिसते?

पोझच्या मधल्या भागामुळे. यांत्रिक डान्स एका आकारावरून दुसऱ्यावर उडी मारतात, मधे काहीच वाहत नाही. गुळगुळीत डान्समध्ये आकारांच्या मधे ऊर्जा शरीरातून वाहते, आणि जोड हालचाली पोझइतक्याच काळजीपूर्वक कोरिओग्राफ केलेल्या असतात. तुमचा डान्स थांबत-थांबत चालल्यासारखा दिसत असेल, तर हालचाली बदलू नका. परत जा आणि त्यांच्या मधे काय घडते, ते कोरिओग्राफ करा.